Fronteers — vakvereniging voor front-end developers

De eerste workshops van 2019

Er zijn nog plaatsen beschikbaar bij de eerste workshops van 2019! Eind januari kun je met Phil Hawsworth het serverless landschap verkennen in Netlify en static site generators. Een maand later volgt een deep dive in Progressive Web Apps. Ook in 2019 krijgen leden 100 euro korting op de toegangsprijs, en betaal je dus slechts 150 euro voor een leerzame dagtraining!

Met Fronteers het nieuwe jaar in

Het afgelopen jaar, mijn eerste jaar als voorzitter van Fronteers, was een veelbewogen jaar! Als doorsnee lid had ik geen idee van het werk dat er in zit om de vereniging draaiend te houden. Laat staan hoeveel energie er in gaat steken nieuwe initiatieven te ontplooien! Ik ben tevreden dat er zoveel gelukt is:

We waren in 2018 voor het eerst in een aantal jaar weer aanwezig op de ISOC nieuwjaarsborrel, hielden een eigen nieuwjaars- en zomerborrel, een flink aantal succesvolle workshops, voor het eerst het Fronteers congres in het DeLaMar theater, en we stemden tijdens de ALV vóór het voorstel om als Fronteers lid te worden van het W3C.
Ondertussen is het lidmaatschap van het W3C een feit en treffen Peter-Paul Koch en Thijs Reijgersberg de laatste voorbereidingen aan een speciale meetup met Rachel Andrew (onze toekomstige vertegenwoordigster binnen het W3C) voor een workshop spec-reading op 7 en 8 februari.

De rest van de vereniging zit ook niet stil: Zo is onze congrescommissie al druk bezig met het uitzoeken en uitnodigen van sprekers voor Spring Conference. Dit eendaags congres wordt in april gehouden. Ik mag nog niet zoveel verklappen, maar de vier sprekers die tot nu toe ja hebben gezegd zijn niet de minsten! Ik zou het wel weten ;-)

In januari gaan het bestuur en het marketingteam samen een branding- en identiteitssessie doen. De designers die je kent van de huisstijl van Fronteers Conference gaan ons in het nieuwe jaar als overkoepelende vereniging helpen met het neerzetten van een huisstijl waar we de komende jaren herkenbaar mee voor de dag kunnen komen. Hier kijk ik ontzettend naar uit. Het congres is natuurlijk een paradepaardje van de vereniging, maar voor veel van onze internationale bezoekers lijkt het net alsof Fronteers en Fronteers Conference een en hetzelfde zijn. Het is hoog tijd dat we uit die schaduw stappen en ons wat meer laten zien!

Ook in het eerste kwartaal vindt er een Ladies' Dinner plaats (donderdag 10 januari), en doen we op vrijdag 25 januari een kick-off voor de nieuw te vormen websitecommissie! Na druk gesprek op Slack is gebleken dat een aantal mensen (waaronder ikzelf) wel zin hebben om op een open source wijze aan de slag te gaan met een nieuwe website. Het is de bedoeling dat de commissie een vaste wekelijkse bijdrage doet (om het momentum te behouden) maar dat iedereen bij wijze van pull requests kan bijdragen. We hopen met bijzondere gasten dit proces aan te kleden op een leuke en leerzame manier! Lijkt dit je leuk, reageer dan even bij dit blogbericht.

En wat te denken van de workshops die nu al zijn ingepland voor het nieuwe jaar? Op 25 januari komt Phil Hawksworth over voor een workshop over Netlify en Static Site Generators. Netlify is een ultra-moderne webhost waar veel bekende collega-developers al tijden razendenthousiast over zijn. Een maand later, op 22 februari, komt Jad Joubran met een workshop Progressive Web Apps. En later in het jaar komt Peter Kassenaar langs om een Nederlandstalige vervolgworkshop te geven over Javascript.

Alleen al opsommen waar we op dit moment mee bezig zijn laat zien dat we druk zijn, en dan zijn er nog een aantal zaken waar het echt te vroeg voor is om ze aan te kondigen. Maar dat 2019 een goed jaar wordt voor de vereniging, daar twijfel ik niet aan! Jullie gaan het merken :-)

Mocht er in de loop van het jaar nog tijd, energie en menskracht over zijn, dan zou ik het zelf in ieder geval heel tof vinden om verder na te denken over wat Fronteers voor front-end developers kan betekenen. Een tijd geleden schreef ik bijvoorbeeld een voorsteltekst voor werkgevers die niet goed bekend zijn met ons expertisegebied - 'Hoe schrijf je een front-end vacature' - en daar hoop ik nog steeds iets meer mee te doen. Zo wordt er namelijk naar mijn idee in veel te veel vacatures gevraagd naar ervaring met tools, en niet naar basiskennis en kernkwaliteiten.

Ik vind het ook leuk om in mijn vrije tijd rustig om me heen te kijken naar de parallellen die te vinden zijn met andere (vak)verenigingen. Bijvoorbeeld de NVM, waarvan de beroepstitel makelaar (net als "front-end developer") niet beschermd is (al was het dat bij hen ooit wel). Hoe gaan zij daar mee om, op welke manier houden zij zichzelf relevant? En welke dingen doet bijvoorbeeld een organisatie als het Keurmerk Kwaliteitsvakman voor hun leden waar wij iets van kunnen opsteken?
Moeten we aan bedrijven met kleine front-end teams meer consultancy taken aan gaan bieden? Bijvoorbeeld het uitvoeren van onafhankelijke code-reviews, usability-onderzoeken en webtoegankelijkheidstests? Moeten we een grotere rol spelen in het organiseren van meetups dan we nu doen?

Je merkt het: genoeg energie en ideëen om een positieve invulling te geven aan het verenigingswerk.
Mocht je hierover eens met me willen babbelen, kun je me vinden op Slack en op Twitter!

Fuck the system, be nice

Het is de tijd voor de goede voornemens. Laat me je helpen een fijnere collega te worden met 5 Ware Waarheden om een leukere collega en een betere front-ender te zijn.

TL;DR:

  • wees bescheiden
  • omring je niet met klonen van jezelf
  • deel je kennis
  • laat je inspireren door kunst
  • zeur niet

1: Jij bent niet je gebruiker

Tegeltje met de tekst: "Assumption is the mother of all fuck ups"

Eigenlijk zijn toegankelijkheidsrichtlijnen een grote les in nederigheid. Elk succescriterium is een herinnering: niet iedereen is zoals jij. Er zijn mensen die het web anders gebruiken dan jij. Ja echt, sorry. Je kunt nooit alle mogelijke scenario’s testen en ondervangen. Maar je kunt er wel rekening mee houden dat je site-bezoeker niet exact denkt of doet als jij verwacht.

Er zijn bijvoorbeeld mensen die amper een muis gebruiken en alles met een toetsenbord doen. Dus daarom test je of je site het doet met alleen toetsenbordbediening. Er zijn mensen die zo kippig zijn dat ze hun computer in hoog-contrastmodus gebruiken met een heel grote letter. Daarom gebruik je bijvoorbeeld schaalbare lettergroottes in plaats van pixels, want je wil dat de tekst fatsoenlijk meegroeit als de gebruiker inzoomt, om maar eens succescriterium 1.4.4 als voorbeeld te nemen. En je test of je site nog steeds begrijpelijk is als geen scripts of stylesheets geladen zijn. Er zijn volslagen idiote types – zoals ik – die beleefd alle cookies weigeren omdat ze zo min mogelijk gevolgd willen worden op het web (en ook om het web stuk te maken, ook dat). Ik accepteer alleen cookies als ik moet inloggen of als ik een webshopwinkelwagentje vul. Als je cookies nodig hebt, is het dus handig dat je eerst checkt of er überhaupt cookies geplaatst mogen worden.

  • Hoe houd je een website begrijpelijk als je weet dat ‘ie gebruikt kan worden via een desktop, een screenreader, iemands commandline, een
  • ereader, een smartwatch? Hou je er rekening mee dat niet iedereen zo
  • goed kan lezen als jij? Ingewikkeld? Ingewikkelde dingen simpel maken is het mooiste in dit vak.

2: Liever één goed elftal dan elf goede ééntallen

Tuterdetuut: alle soldaten in het gelid. 12 Zoeaven (Franse militairen) met een geweer en een pofbroek.

Tegeltjesgrootmeester Cruyff zei: “Wat heb je nou liever: één goed elftal of elf goede ééntallen?” Ik weet niks over voetbal. Maar ik weet wel dat diversiteit je team goed doet.

Het is makkelijker om je in te leven in je gebruikers als je meerdere perspectieven aan het werk hebt. Dat kan gaan om subtiele dingen als
woorden. Als je een webshop hebt voor de Nederlandse en Belgische markt, tutoyeer je dan wel of niet? Het kan ook iets minder subtiel, zoals een zeeppomp die donkere huid niet herkent. Of die tijd dat Google een zoekopdracht als “She invented” corrigeerde naar “He invented”.

Een diverser team voorkomt dat je verder kijkt dan een doelgroep van “latte drinkende, blanke, hoger opgeleide, brildragende, rechtshandige Randstedelingen met een licht bierbuikje”. Bekijk de presentatie van Jenny Shen op CSS Day 2018 nog eens.

3: Door kennis te delen, vermeerder je kennis

Als je bang bent voor kritiek is het doodeng om je werk te laten zien aan je collega’s. Door dat niet te doen bespaar je jezelf weliswaar de kans op kritiek, maar je ontneemt je jezelf ook de kans om iets te leren. Je collega’s weten niet wat je kunt en hebben geen idee waar ze je bij zouden kunnen helpen. En ze leren niks van je. Door alles stilletjes voor jezelf te houden, ontloop je ook alle complimenten. Dat moeten we niet willen met z’n allen.

Schrijf stukjes, geef presentaties. Hou je portfolio manisch up-to-date. Wees trots op wat je maakte. En realiseer je dat als je volgend jaar kijkt naar wat je dit jaar maakte, je alweer een stuk meer weet en het misschien heel anders zou doen. Een dag niet geleerd is een dag niet geleerd tenslotte.

Het web is bedoeld om open te zijn. In 20 jaar tijd is een totaal nieuwe infrastructuur ontstaan voor het delen en vermeerderen van kennis. En als je wilt kun je daaraan bijdragen. Help bij grote of kleine open source projecten. Linux, WordPress (of Drupal, ja ja…), Wikipedia, allemaal voorbeelden van inmiddels essentiële open source projecten door duizenden vrijwilligers voor miljoenen dankbare gebruikers.

Foto van Mahatma Ghandi met de tekst: "Be the pull request you want to see in this world - het handige neefje van Mahatma Ghandi"

4: Ars longa, vita brevis (het leven is kort, de kunst is lang)

Schilderij van Piet Mondriaan met vlakken in diverse kleuren waaronder rood, blauw, geel, wit, zwart en grijs

Er zijn bibliotheken volgeschreven over kunststromingen en hoe die ons dagelijks leven hebben beïnvloed. We gebruiken het woord als pittoresk om een landschap te waarden; daarmee zeggen we eigenlijk dat het landschap net zo mooi is als een plaatje van een landschap.

Aangezien het web nog jong is zijn er nog niet veel kunsthistorische beschouwingen geschreven over webdesign. Maar we zijn als webbouwers schatplichtig aan vele kunstenaars en ambachtslui voor ons. Denk aan compositie en vlakverdeling. Denk aan typografie. Aan kleurgebruik. Ons werk is onmogelijk zonder de grote makers en doeners voor ons.

Dus daarom: dompel jezelf onder in design, kunst, boeken. Wat je daar leert komt op een onverwacht moment weer van pas.

Voorbeelden? Zie Jen Simmons lekker klooien met Mondriaan en CSS Grid: responsive Mondrian (YouTube) / responsive Mondrian (codepen). En dit is zeker geen responsive Magritte-pijp.

5: Fuck the system, be nice

Screenshot van een kritisch linkedin-commentaar van een front-ender. Tekst: "Echt serieus? Wat een slechte websites hebben overheidsinstanties. Waar gaat al dat geld naar toe? Gemeente Rotterdam, Gemeente Delft. Ik als webdeveloper kom er zelfs niet uit. Ik krijg programmeererrors te zien. WTF?!? Hebben jullie dan niet gehoort van gebruiksvriendelijkheid, UX? Ik wil best een presentatie komen geven, want het is duidelijk nog niet bekend bij jullie.. #shittysites #vanonzecenten I can’t believe it"

Het screenshot hiernaast was de aanleiding voor dit artikeltje. Dit is niet de manier om je professioneel te presenteren. Dit is een onderdeel van een zeur- en afzeikcultuur waar we vanaf moeten. Wat weet je nou na het lezen van dit berichtje? We weten dat deze Wim een probleem had; ergens kwamen programmeerfouten aan het licht. Kun je daaruit afleiden dat overheidsinstanties een slechte site hebben? Van iemand die alleen klaagt en geen aanwijzing geeft over waar wat misgaat en ook geen oplossing aandraagt verwacht ik geen constructieve presentatie over UX of gebruiksvriendelijkheid. Met dit soort berichten diskwalificeer je jezelf.

Er zit ook een lichte vorm van zelfoverschatting in. Dat Wim het niet begrijpt, betekent niet dat anderen dom zijn. Ik had het net over de angst voor kritiek. Om die angst te verminderen moeten we milder zijn voor elkaar en over elkaars werk. Sowieso staat voorop: die collega is een mens, net als jij. Van louter hot-takes wordt de wereld niet beter. Wim had beter kunnen zeggen: “Ik zag op die-en-die plek deze programmeerfout. En dit is hoe je die oplost.”

Sociale media lijken een lavastroom van permanente woede. Wie de wereld door de bril van sociale media bekijkt, denkt al gauw dat de wereld alleen bestaat uit ellende en #ophef. Maar dit is voor een groot gedeelte het gevolg van hoe dat soort media werken. Kranten kunnen niet zonder dagelijkse boosmakertjes. De beste remedie tegen dat soort ophef is je te realiseren dat de veel berichten geplaatst worden als mensen op de plee zitten. Is wel zo.

How to Fix Facebook—Before It Fixes Us

“Algorithms that maximize attention give an advantage to negative messages. People tend to react more to inputs that land low on the brainstem. Fear and anger produce a lot more engagement and sharing than joy. The result is that the algorithms favor sensational content over substance.”

Daarom: doorbreek de sleur van het afzeiken en het zeuren. Wees specifiek en oplossingsgericht. Kraak niemand af.
En als je ideeën, systemen wilt afkraken: gebruik humor en argumenten.

Fuck the system, be nice.